الف-آثار پخش و يا ضبط شده در راديو ايران و راديو اصفهان از سال 1322 تا 1358 به صورت تك نوازي‌هاي متعدد و يا به همراه ساير نوازندگان، خوانندگان و اركسترهاي بزرگ موسيقي ايراني.

ب- آثاري كه توسط يونسكو به مناسب‌هاي مختلف، انتشار يافته است و يا آثاري كه توسط شركت‌هاي خارجي منتشر شده كه به زودي ليست و مختصات آن در همين وب سايت اعلام مي‌شود.

ج- آثاري كه به صورت ضبط‌هاي خصوصي درطول ساليان متمادي به گنجينة موسيقي ايران اضافه شده است.

د- آثاري كه درسال‌هاي اخير پالايش و يا ضبط شده و بخشي از آن تاكنون منتشر شده است به شرح زير مي‌باشد

به نقل از: یادی از هنرمندان ایران ( روح الله خالقی )

استادش مهدی نوائی شاگرد نایب اسدالله نی زن اصفهانی بود. نوائی تنها کسی بود که بعد از استادش نی را خوش می نواخت و به شعر و شاعری نیز علاقه داشت. نوائی در سال 1326 در اصفهان درگذشت و شاگردی به نام حسن کسایی از خود به یادگار گذاشت که امروز نوازنده نی و استادی است.

حسن کسائی سال 1307 در اصفهان متولد شد، از کودکی صدایی خوش داشت. خردسال که بود نی لبک می زد و پدرش که ذوق او را در موسیقی دریافت، وی را تحت تربیت مهدی نوائی گذاشت که رموز نی، این ساز ساده خوش صدای بی پیرایۀ شبانی ایران را به او بیاموزد. کسائی از این چوب خشک نغمه‌هایی بیرون می‌دهد که در دل شنونده تأثیری شگرف دارد. کسائی در نواختن نی سبکی خاص دارد که بسیار متنوع و جالب است. ساز او مجموعه‌ای از هنر و ذوق و لطف است. جای بسی خوشوقتی است در زمانه‌ای که تقلید همه‌گیر است، کسانی چون کسائی پیدا می‌شوند که نی ساز ملی ایران را می نوازند.

شهر اصفهان همواره مرکز مردم صاحبذوق و هنر بوده است. از این شهر نوازندگان و خوانندگان هنرمند بسیار برخاسته‌اند و در دورۀ ما کسائی یکی از آنان است.

در آوای نی سوزی نهفته است که هیچ نغمه‌ای را این شور و غوغا نیست صدای جان سوز نی اثری بس شگرف دارد. در نوای ساده و بی‌پیرایۀ این ساز ملی داستان‌هایی از یادگارهای پیشین از شور و عشق و مستی نهفته است. مولوی اولین بیت مثنوی خودرا از زبان نی آغاز می‌کند:

کسائی مّدت‌ها با مؤسسۀ رادیو همکاری داشت و اغلب برنامۀ گل‌ُهای اولیه مزین به صدای نی کسائی است.